2022 nawet w ostatnich dniach nie odpuszcza. Równowaga między dobrem a złem zachowana. ;) Dlatego stwierdziłam, że ostatnia dycha w tym roku to nie będzie taka tam dycha z planami. W tym miesiącu niczego już nie planuję tak na 100%. Za to mam kilka refleksji na temat tego, czego chciałabym sobie i Tobie życzyć w związku z mijającym rokiem. 

  Jeszcze odrobinkę, jeszcze kilka dni, może dwa tygodnie, chociaż tyle – po mojej głowie krążą myśli o tym, by o te parę chwil przedłużyć czas dyni w dekoracjach w domu, ale i na talerzu. By wydłużyć jesień, choć właściwie ona trwa, a to my, ludzie, przy dogasających zniczach i jeszcze wciąż kwitnących chryzantemach – zaczynamy myśleć o choince i sałatce jarzynowej. Ale Mikołaje, dzwoneczki i bombki mogą jeszcze chwilę poczekać, zanim na dobre rozgoszczą się w naszej świadomości, mieszkaniach i sercach. Przecież zdążymy…

Tegoroczny październik mogłabym właściwie zamknąć w jednym słowie, imieniu, które zdominowało cały miesiąc, dyktowało dzień za dniem i mieści wszystkie moje emocje w sobie. Napiszę to słowo na końcu...  A teraz zapraszam Cię na jedyną październikową dychę, na jaką mnie dziś stać. Oto mój dziesiąty miesiąc w roku w 10 zdjęciach i słowach. 

Gdyby ktoś kilka tygodni temu powiedział mi, że będę żyła w czasach, gdy widmo wojny zapuka do mych drzwi - pomyślałabym, że zwariował. A jednak, wojna zapukała do drzwi tuż obok, niespodziewanie i brutalnie. I choć tak naprawdę zaczęła się już w 2014 roku, dopiero 4 dni temu wybuchła z impetem.  Czy jestem przerażona? Owszem. Czy się załamuję? Nie, bo to nie o mnie i o moje emocje teraz chodzi. Staram się raczej przekuć moje obawy w działanie. Pomóc tak, jak mogę i potrafię. I dziś przychodzę do Ciebie z 10 punktami, w których podpowiadam, jak możemy realnie pomóc Ukraińcom w tym dramatycznym czasie. To taka szyta na miarę czasów kozia dycha. 

Ja tu o planach styczniowych i meblach, czyli takie "pitu-pitu", a w tym czasie pewna Ekipa Superbohaterów dosłownie ratuje nam tyłki! Wyobrażasz to sobie?! Istnieje ktoś, coś, co niezależnie od tego, co ludzie wymyślą by jeszcze bardziej dopiec naszej planecie, wciąż próbuje te szkody naprawić. O kim i o czym mowa?

Zamiast postanowień noworocznych, których po prostu nie mam - jak zwykle zresztą - powstała styczniowa dycha. Kozie 10 to nie plany, ale sugestie, wolne wnioski i pomysły na to, co mogę w danym miesiącu zrobić. Część z tych zadań jest ważnych, związanych z pracą lub poważnymi zadaniami z życia prywatnego. Część natomiast jest zupełnie luźna, łatwa i przyjemna. Wszystko po to, by zachować równowagę.  Zapraszam na pierwszą w tym roku >>> kozią dychę. <<<

Typowe świąteczne prezentowniki to nie jest moja mocna strona, dlatego dotąd nie stworzyłam ani jednego na blogu. Ale uważam, że nie ma lepszego prezentu, niż książka. Z każdej okazji i bez okazji. Dlatego dziś polecę Ci książki dla ludzi o różnych zainteresowaniach, które świetnie sprawdzą się w roli prezentu pod choinkę. 

  Jedenasty listopada jest trudny. W ogóle cały listopad jest trudny. Bury, szary, ciemny, smutny, nawet gdy próbuję go odczarować swoimi małymi rytuałami, kąpielami leśnymi, słuchaniem morskich fal. Jest trudny, zwłaszcza w Polsce. W moim ukochanym kraju, za którego obrazem z dzieciństwa tęsknię, a który już nigdy nie wróci, choćbym nie wiem jak się starała.  Dziś, zamiast standardowej >>> KOZIEJ DYCHY <<< zostawiam tu 11 myśli na 11. listopada. 

Susza. Gwałtowne burze. Gradobicia. Trąby powietrzne. Huragany. Rekordowe temperatury. Pożary. Powodzie. Martwe zwierzęta. Głód. To tylko niektóre z widocznych gołym okiem skutków zmian klimatycznych. I choć sami doświadczamy związanych z tym "atrakcji", cierpimy podczas rekordowych upałów, powodzi czy huraganów, to nadal wielu ludzi nie podchodzi do tematu poważnie. Cóż, są wśród nas także tacy, którzy wierzą, że ziemia jest płaska. Nic na to nie poradzimy. ;) Możemy natomiast, wprowadzić małe zmiany w codziennych nawykach, by choć spróbować przetrwać. Oto kilka z nich.

No dobrze, nie nadążam. Przyznaję się bez bicia! ;) Nie nadążam za mijającymi w zatrważającym tempie dniami, tygodniami, a nawet miesiącami. Połowa sierpnia już dawno za nami, a koziej dychy jak nie było, tak nie ma. Ten sierpień przecieka mi między palcami. Mam dużo spraw do załatwienia przed naszym wrześniowym urlopem (o tym będzie później), sporo tematów do dokończenia w pracy i zwyczajnie nie zdążyłam nawet pomyśleć o sierpniowej dyszce. A co dopiero ją rozpisać.  Ale już dość biadolenia, czas na działanie! Oto sierpniowa dycha, częściowo już zrealizowana (zaznaczę to w treści ✔ ).  Ilustracją dychy są sierpniowe migawki z życia. Zaczynamy?

Wszędzie ich ostatnio pełno! - powiedziała mi koleżanka, gdy pochwaliłam się moimi pięknościami. Może i tak, ale chyba tylko w internecie? ;) Bo jakoś nie wpadły mi w oko nigdzie w moim mieście. Nie widziałam ich też u znajomych, ani nawet u mojej babci, która tak naprawdę mnie zainspirowała!  Zapraszam Cię dziś do mojego daliowego zakątka pod lasem. Sprawdźmy razem, jakie efekty przyniósł nasz mały, ogrodniczy eksperyment w postaci wzniesionych rabat. Zapraszam!

Lipiec, lipy kwitną i pachną obłędnie, żar na przemian z ulewami leją się z nieba, wakacje w pełni (oczywiście nie wszyscy je mamy), czas zatem na totalnie letnią dychę. Jakie 10 rzeczy wpadło mi do głowy tym razem? Co zamierzam zrobić, a co jest tylko inspiracją? 

Nie wiem, jak Ty, ale ja wszystkie zaoszczędzone w czerwcu pieniądze zostawiam w osiedlowym warzywniaku, u Pani Gosi, która w zamian pakuje mi do torby najpiękniejsze truskawki i czereśnie. Nie wyobrażam sobie lata, a szczególnie czerwca, bez tych owoców. Bez czego jeszcze? I co u mnie słychać, skoro cały miesiąc nie odzywałam się na blogu?  Zapraszam na nietypową KOZIĄ DYCHĘ . 

Miałam 8 lat. Wypożyczyłam w szkolnej bibliotece książkę "Jak Wojtek został strażakiem". Marzyłam w tym momencie o zostaniu strażaczką, a jakże! Cieniutką książeczkę przeczytałam jednym tchem i jeszcze tego samego dnia przyniosłam do biblioteki, by ją oddać. Pani Bibliotekarka spojrzała na mnie zza okularów surowym wzrokiem i machając siwą czupryną na boki, zaczęła na mnie krzyczeć, że:

Nadszedł czas na pierwszą kozią dychę w tym roku. Przypada ona na styczeń, wiadomo, a styczeń w tym roku jest ekscytujący już od pierwszego dnia. Nie, żebym tutaj przeprowadzała jakieś wielkie rewolucje i brnęła w postanowienia noworoczne. Co to, to nie! Nie jestem fanką stawiania sobie wygórowanych wymagań tylko dlatego, że cyferka na końcu daty przeskoczyła o oczko wyżej. Jestem natomiast fanką celów długoterminowych oraz robienia list z pomysłami na różne aktywności - dlatego właśnie w 2019 roku stworzyłam pierwszą kozią dychę .  Jakie pomysły, sugestie i wydarzenia znalazły się na tegorocznej, pierwszej liście? 

Kozia dycha z zasady jest snuciem czegoś w rodzaju listy sugestii czy planów na dany miesiąc. Jeśli czytasz mojego bloga regularnie to wiesz, że te listy nie należą do tych z rodzaju "mój świat się zawali, jeśli tego nie zrobię". To raczej luźne pomysły na to, co mogę w danym miesiącu zrobić, żeby życie było jeszcze przyjemniejsze. >>> Tu znajdziesz wszystkie poprzednie dychy. <<< Ponieważ dziś przypada ostatni dzień w tym szalonym roku, postanowiłam zmodyfikować nieco kozią dychę i opowiedzieć Ci dziś o 10 rzeczach/ludziach/wydarzeniach, za które jestem wdzięczna. Może Cię to zainteresuje i zainspiruje do zrobienia własnej listy dobrych rzeczy, o których warto pamiętać? 

Nie wiem, co ten Prometeusz sobie myślał, gdy postanowił dać ludzkości ogień?! Na dodatek chciał to utrzymać w tajemnicy przed ojcem? Naiwniak. Powinien się spodziewać, że pierwszy lepszy Kowalski  spali niewygodne książki i pobiegnie się pochwalić do pierwszej lepszej gazety czy telewizji. Że Müller zaśnie nad fajką i spopieli kilka domów sąsiadów, Silva zapomni, że nie wolno rozpalać ogniska w lesie tropikalnym, a inny Smith puści z dymem pół Kalifornii oraz Australię. O tych wpadkach będzie tak głośno, że nie ma mowy, żeby na Olimpie się nie dowiedzieli, co się tu na tym ziemskim padole odprometeuszowało. Zatem, żeby ratować nasz, ludzkości, honor postanowiłam w końcu rozpalić porządne, zupełnie nieprzypadkowe ognisko...

Mam wrażenie, że rok 2020 pisze właśnie obszerny raport na temat poczucia bezpieczeństwa ludzkości w obliczu nieznanych dotąd wirusów, szóstego masowego wymierania oraz katastrofy klimatycznej nie do zatrzymania. A my wszyscy, Ty i ja także, jesteśmy jednymi z miliardów (anty)bohaterów tej opowieści... 

Mogłoby się wydawać, że ciasto i przyjaźń mają się tak do siebie, jak zeszłoroczny śnieg do aktualnej sytuacji politycznej. Wbrew pozorom zarówno śnieg na politykę, jak i sernik na relacje międzyludzkie ma ogromny wpływ! Jest coś, co te zjawiska łączy i dziś Ci o tym opowiem. 

Znasz mnie już na tyle, żeby wiedzieć, że żadnych podsumowań ani twardych planów na nowy rok nie będzie. Nie napiszę, co wspaniałego spotkało mnie w 2019 (choć było tych fantastycznych chwil naprawdę sporo), ani też nie podzielę się z Tobą moimi zadaniami do wykonania na 2020 (opowiem o nich w odpowiednim momencie). Napiszę Ci natomiast, za co jestem wdzięczna.